Sarmaşık hangi ay dikilir ?

Ese

Global Mod
Global Mod
Katılım
20 Kas 2023
Mesajlar
858
Puanları
0
Burada kadınları sürekli yük taşıyan, erkekleri ise yalnızca çözüm üreten kişiler olarak düşünmemek gerekir. Her iki grupta da farklı deneyimler vardır. Asıl mesele, bakım emeğinin cinsiyete göre otomatik biçimde dağıtılmamasıdır.

Sizce evdeki bitkilerin bakımını kimin üstleneceğine aileler nasıl karar vermeli? Bitkilerle ilgilenmek ortak bir sorumluluk olarak görülebilir mi?

Erkeklerin Çözüm Odaklı Katkısı ve Ortak Sorumluluk

Bahçecilikte çözüm odaklı yaklaşım değerlidir. Sulama düzeni oluşturmak, bitkinin türünü araştırmak, toprağın drenajını iyileştirmek veya sarmaşığın tırmanacağı sağlam bir destek hazırlamak, bakım işlerini kolaylaştırabilir.

Ancak çözüm üretmek yalnızca teknik bir sorunu gidermekten ibaret değildir. İşlerin kim tarafından yapıldığını ve bu işlerin nasıl paylaşıldığını da değerlendirmek gerekir.

Örneğin bir evde sarmaşıkların sulanması sürekli bir kişinin sorumluluğundaysa otomatik sulama sistemi kurmak faydalı olabilir. Fakat bu sistemin bakımını, su seviyesini kontrol etmeyi ve bitkinin sağlığını takip etmeyi yine aynı kişi üstleniyorsa sorumluluk bütünüyle paylaşılmış sayılmaz.

Daha adil bir yaklaşım, görevleri birlikte planlamak ve herkesin zamanını hesaba katmaktır. Bir kişi sulamayı, diğeri budamayı üstlenebilir; tatil dönemleri için ortak bir bakım planı hazırlanabilir. Evde çocuklar varsa görevler yaşlarına uygun biçimde paylaşılabilir. Bu yaklaşım erkeklerin katkısını yalnızca fiziksel işlerle sınırlandırmadığı gibi kadınların da bahçecilik bilgisini ve karar verme hakkını görünür kılar.

Üstelik ortak sorumluluk, bitkilerin sağlığını korumaya da yardımcı olur. Sarmaşığın ne zaman budanacağı, hangi sıklıkta sulanacağı veya ne kadar güneş alacağı konusunda bilgi paylaşmak, tek bir kişinin sürekli her şeyi hatırlamak zorunda kalmasını önleyebilir.

Burada önemli olan, kadınların bakım emeğini görünür kılarken erkeklerin deneyimlerini küçümsememek ve hiçbir cinsiyete tek tip bir rol yüklememektir. Eşitlik, herkesin aynı işi yapması değil, sorumlulukların ve kararların adil paylaşılmasıdır.

Irk, Etnik Köken ve Kültürel Hafıza: Herkes Aynı Bahçeyi mi İster?

Bitki yetiştirme biçimleri yalnızca ekonomik koşullarla değil, kültürel geçmişle de ilişkilidir. İnsanlar yaşadıkları yerin iklimine, ailelerinden öğrendikleri yöntemlere ve yetiştikleri çevreye göre farklı bitkiler tercih edebilirler.

Bir aile için sarmaşık, çocukluğunun geçtiği evin avlusunu hatırlatabilir. Başka biri içinse balkonunda yetiştirdiği bitki, yoğun şehir yaşamında doğayla bağ kurmanın bir yolu olabilir. Göç deneyimi yaşayan insanlar açısından tanıdık bitkiler, geçmişle ve memleketle kurulan duygusal bağın bir parçasına dönüşebilir.

Ancak bu deneyimler bütün bir etnik gruba mal edilemez. Aynı kültürel geçmişe sahip insanlar farklı bitkileri sevebilir, farklı bahçecilik alışkanlıkları geliştirebilir veya hiç bahçecilikle ilgilenmeyebilir.

Irk ve sınıf ilişkisini inceleyen bahçecilik araştırmaları da bu konuda önemli ipuçları sunuyor. Megan Maurer'in 2020 yılında yayımlanan, Michigan'daki bir kentte yürüttüğü araştırma, farklı sınıfsal ve ırksal deneyimlere sahip insanların bahçecilik yoluyla yaşadıkları çevreyi iyileştirmeye çalıştıklarını, ancak bunu farklı önceliklerle yaptıklarını gösteriyor. Bazı katılımcılar mahallelerinin bakımlı olmasına önem verirken bazıları ekolojik sürdürülebilirliği ön plana çıkarıyor. Bu farklılıklar yalnızca kişisel zevklerle değil, insanların eşitsizlikleri nasıl deneyimledikleriyle de ilişkili olabiliyor. Wiley Online Library+1

Sofya Aptekar'ın 2015 yılında Sociological Forum dergisinde yayımlanan araştırması da New York'taki çok kültürlü bir mahallede bulunan topluluk bahçesini inceliyor. Çalışma, bahçelerin farklı toplumsal grupları bir araya getirebildiğini, ancak estetik anlayışı, davranış kuralları ve kaynaklara erişim konusunda yaşanan anlaşmazlıkların daha geniş sınıfsal ve kültürel gerilimleri yeniden üretebildiğini gösteriyor. Wiley Online Library+1

Bu araştırmalardan çıkarılabilecek önemli bir sonuç var: Bir bahçenin kimlere açık olduğu kadar, orada hangi alışkanlıkların ve estetik anlayışlarının kabul gördüğü de önemlidir.

Örneğin bir apartman yönetimi, duvarı kaplayan sarmaşığın görüntüsünü beğenmeyebilir. Bir başka toplulukta ise belirli bir bitkinin geleneksel değeri nedeniyle korunması istenebilir. Bu tür anlaşmazlıklarda tek bir grubun zevkini herkes için geçerli bir ölçüt olarak kabul etmek yerine, ortak kullanım kurallarını katılımcı biçimde belirlemek daha adil olacaktır.

Irk ve etnik kökenin etkilerini tartışırken ABD'de yapılmış araştırmaların sonuçlarını Türkiye'ye doğrudan aktarmamak da önemlidir. Ülkelerin tarihleri, göç deneyimleri, mülkiyet ilişkileri ve ayrımcılık biçimleri farklıdır. Yine de bu çalışmalar, doğayla kurduğumuz ilişkinin toplumsal güç ilişkilerinden bağımsız olmadığını anlamak için yararlı bir karşılaştırma zemini sunar.

Sınıfsal Eşitsizlik: Balkon, Bahçe ve Yeşil Alana Erişim

Bir sarmaşık fidesinin fiyatı görece düşük olabilir. Fakat bitkinin yetişmesi için gereken koşulların toplam maliyeti her zaman düşük değildir.

Uygun toprak, saksı, gübre, tırmanma desteği, su ve bakım araçları belirli bir bütçe gerektirebilir. Bunlara ek olarak bitki yetiştirmek için güvenli bir açık alana sahip olmak gerekir. Güneş almayan bir dairede yaşayan kişiyle geniş bir bahçesi olan kişinin imkânları aynı değildir.

Sınıfsal farklılıklar yalnızca maddi imkânlarda görülmez. Zaman da önemli bir kaynaktır. Uzun saatler çalışan, birden fazla işte çalışan veya bakım sorumlulukları üstlenen kişiler, bitkileriyle ilgilenmek için daha az fırsat bulabilir. Bu durum, onların doğayı sevmedikleri veya yeterince çaba göstermedikleri anlamına gelmez.

Topluluk bahçeleri bu eşitsizlikleri azaltma potansiyeline sahiptir. İnsanlar ortak alanlarda bitki yetiştirebilir, bilgi paylaşabilir ve pahalı araçları birlikte kullanabilir. Fakat topluluk bahçelerinin de kendiliğinden eşitlikçi olduğunu varsayamayız.

Geoforum dergisinde 2018 yılında yayımlanan ve Viyana'daki topluluk bahçelerini inceleyen bir araştırma, bu bahçelere katılımın kültürel açıdan ayrıcalıklı gruplarda yoğunlaşabildiğini tartışıyor. Araştırma, çevre dostu uygulamaların yaygınlaşmasının bile sınıfsal ayrımlardan bağımsız gerçekleşmeyebileceğine dikkat çekiyor. ScienceDirect

Buradan hareketle sarmaşık yetiştirmek için ortak bir alan oluşturmak isteyen mahalle sakinlerinin yalnızca bahçeyi kurmaları yeterli değildir. Katılım koşullarını da düşünmeleri gerekir.

- Bahçeye katılmak için yüksek bir aidat ödenmesi gerekiyor mu?

- Çalışanların katılabilmesi için hafta sonları veya akşam saatlerinde etkinlik düzenleniyor mu?

- Yaşlılar ve engelli kişiler için erişilebilir yollar bulunuyor mu?

- Bitki, fide ve araç paylaşımı yapılıyor mu?

- Bahçenin yönetiminde farklı gelir gruplarının söz hakkı var mı?

Bu sorular, yeşil alanların gerçekten ortak bir yaşam alanına dönüşüp dönüşmediğini anlamamıza yardımcı olur.

Şehir Yaşamı, Kiracılık ve Yeşil Alan Hakkı

Özellikle büyük şehirlerde doğayla temas kurmak bazen oldukça zor olabilir. Apartmanların arasında kalan küçük balkonlar, betonla kaplı avlular ve sınırlı ortak alanlar, bitki yetiştirmek isteyen kişilerin seçeneklerini azaltabilir.

Üstelik yeşil alanlara erişim yalnızca bireysel konutların özellikleriyle ilgili değildir. Mahallede park bulunup bulunmaması, yürüyüş yollarının niteliği ve kamusal alanların güvenliği de insanların doğayla ne ölçüde temas kurabildiğini etkiler.
 
Üst